فایلی که روی مانیتور خوب دیده می‌شود، لزوماً برای چاپ آماده نیست. بیشتر مشکل‌های چاپ بسته‌بندی، مثل رنگ اشتباه، لبه‌ی سفید یا متن ناخوانا، قبل از چاپ قابل پیشگیری‌اند. این چک‌لیست را پیش از ارسال فایل به چاپخانه مرور کنید.
یک نکته‌ی کلی: چاپخانه‌ها در جزئیات فرق دارند. عددهایی که در این مقاله آمده‌اند معمولاً رایج‌اند، ولی عدد نهایی را همیشه چاپخانه‌ی شما اعلام می‌کند.
مد رنگی
برای چاپ از CMYK استفاده کنید. رنگ‌های RGB که روی مانیتور درخشان‌اند، هنگام تبدیل به CMYK معمولاً کدرتر می‌شوند. بهتر است تبدیل را خودتان انجام دهید و نتیجه را ببینید، نه اینکه تبدیل را به چاپخانه بسپارید.
اگر رنگ برند باید در همه‌ی چاپ‌ها یکسان بماند، می‌توان از رنگ خاص (مثل پنتون) استفاده کرد. رنگ‌های خاص باید در فایل با نام مشخص تعریف شوند. این گزینه معمولاً هزینه و هماهنگی بیشتری با چاپخانه می‌خواهد.
بلید و حاشیه‌ی امن
رنگ و تصویری که به لبه می‌رسد باید کمی از خط برش بیرون بزند. این مقدار معمولاً حدود ۳ میلی‌متر است. متن، لوگو و بارکد هم باید با فاصله از لبه و خط تا بنشینند. این فاصله معمولاً بین ۳ تا ۵ میلی‌متر است. مقدار دقیق را از چاپخانه بپرسید. توضیح بیشتر درباره‌ی خطوط برش و تا در راهنمای دایلاین آمده است.
متن و فونت
همه‌ی متن‌ها را به Outline (منحنی) تبدیل کنید تا اگر فونت روی سیستم چاپخانه نبود، حروف تغییر نکنند. پیش از تبدیل، یک نسخه‌ی قابل‌ویرایش از فایل نگه دارید.
متن‌های ریز را با دقت بررسی کنید. متن روشن روی زمینه‌ی تیره و متن‌های ریزی که از چند رنگ ساخته شده‌اند ممکن است در چاپ پر شوند یا لبه‌ی ناهموار بگیرند. متن مشکی کوچک بهتر است فقط از جوهر مشکی (K) ساخته شود، نه ترکیب چهار رنگ. حداقل اندازه‌ی مجاز بین چاپخانه‌ها فرق دارد. بعضی برای متن تیره روی زمینه‌ی روشن حدود ۶ پوینت و برای متن روشن روی زمینه‌ی تیره عددی بزرگ‌تر می‌خواهند. عدد دقیق را از چاپخانه‌ی خودتان بپرسید.
تصویر
تصویرهای عکاسی را برای اندازه‌ی نهایی چاپ، با ۳۰۰ ppi آماده کنید. بزرگ‌کردن یک تصویر کوچک کیفیت آن را بهتر نمی‌کند و در چاپ تار دیده می‌شود. تصویرها را داخل فایل جاسازی (Embed) کنید تا هنگام باز شدن در سیستم دیگر گم نشوند.
ترکیب رنگ و مقدار جوهر
رنگ‌های تیره‌ای که با ترکیب زیاد جوهر ساخته می‌شوند ممکن است دیر خشک شوند یا لکه بزنند. حد مجاز مجموع جوهر به نوع مقوا و ماشین چاپ بستگی دارد و چاپخانه آن را اعلام می‌کند.
جلوه‌های چاپی
لاک UV موضعی، طلاکوب و برجسته‌کاری معمولاً در لایه‌ی جدا یا با رنگ خاص و نام مشخص تعریف می‌شوند. هر جلوه باید دقیقاً روی ناحیه‌ی مدنظر و هماهنگ با دایلاین بنشیند و رنگ‌های معمولی را نپوشاند.
بارکد و QR
بارکد و QR را به شکل برداری قرار دهید و اندازه‌ی آن را از اندازه‌ی مجاز کوچک‌تر نکنید. دور آن حاشیه‌ی سفید کافی بگذارید و آن را روی زمینه‌ی روشن با کنتراست بالا چاپ کنید. بارکد نباید روی خط تا یا نزدیک برش بیفتد.
دایلاین
دایلاین باید در لایه‌ی جداگانه باشد و چاپ نشود. بیشتر چاپخانه‌ها می‌خواهند آن با یک رنگ خاص با نام مشخص (مثل Cutline) تعریف شود. از قالبی که چاپخانه می‌دهد استفاده کنید یا مطمئن شوید دایلاین شما با قالب موجود همخوان است. برای ساختار جعبه، طراحی دایلاین را ببینید.
خروجی PDF
از فایل نهایی یک PDF بگیرید که فونت‌ها و تصویرها را در خود داشته باشد. بعضی چاپخانه‌ها قالب خاصی مثل PDF/X می‌خواهند. پیش از خروجی گرفتن از آن‌ها بپرسید.
پروف
پیش از چاپ تیراژ کامل، نمونه‌ی رنگ و چیدمان را تایید کنید. تایید نمونه خطر خطای رنگ یا برش را در کل تیراژ کم می‌کند. امکان و هزینه‌ی پروف را چاپخانه اعلام می‌کند.
اگر نمی‌خواهید خودتان این مراحل را انجام دهید، آماده‌سازی فایل چاپ همین کار را برای شما انجام می‌دهد. برای شروع از صفحه‌ی تماس با ما صحبت کنید.